مثل آزادی یک شاپرک تازه نفس

چشم های او

taomarg — Tue, 23 Dec 2008 16:02:18 GMT

هر بیت با ابیات دیگر و هر مصرع با مصرع های دیگر دارای وزن و قافیه و مفهوم است و میشود هر مصرع را بجای مصرع بعدی با مصرعهای دیگرخواند

چشمهای او مرا از خواب شب بیدار کرد ابتدا مستم نمود و انتها هوشیار کرد

برق چشمانش مرا از کار خود بیکار کرد خسته و سرگشته بودم اومرا تیمار کرد

فرقت و دوری زچشمانش مراغمخوارکرد دیدگان او مرا در گفتنم قهار کرد

هجر چشمانش مرا از بودنم بیزار کرد هر ستم دیدم براهش اولین دیدار کرد

در ازل جرم مرا آدم بسی بسیار کرد کو من غمدیده را با جور خود بیمار کرد

هر چه خیر آمد بکارم غمزه دلدار کرد

هر چه بد دیدم دراین ره گنبد دوار کرد

شاهین اک

taomarg — Mon, 08 Dec 2008 19:42:18 GMT

همیشه پشت ضمیر منت

شاهین خدا منتظر است

وبه امید سوا گشتن تو

از جسمت

به تقلای

رهایی شما مینگرد

مثل آزادی یک شاپرک تازه نفس

مثل آزادی یک ناز کبوتر بچه

او چرا مثل خدا مینگرد؟؟؟

مراقبه

taomarg — Mon, 08 Dec 2008 19:39:18 GMT

بنام نامی بی نام

کاش میدانستم چه می خواهد؟

پلکهایش پایین.. لب او مهمور است

دست بر دست دیگر به چه نیت بسته؟

نیمه اش در آب مدفون شده است

نیمه دیگر چرا از آب بیرون جسته؟

کاش می دانستم که در ذهنش چه می گوید؟

چهره اش خاموش است

گویا که روحش رخت بربسته

هیچ آیا میهراسد از مد این آب زنگ آلود؟؟؟

شهر من زشت ترین شهر خداست

taomarg — Mon, 24 Nov 2008 13:46:09 GMT

_{شهر من زیبا نیست}

_{شهر من شور ندارد دیگر}

_{شهر من شهر ریاست}

_{شهر من نور ندارد دیگر}

_{شهر من نیمه شبش عاشق و معشوق ندارد دیگر}

_{شهر من شهر بزه کاریهاست}

_{شهر من مرد ندارد دیگر}

_{پسران شهرم همه مسموم به زهر افیون}

_{دختران شهرم همه بیمار تر از بیمارند}

_{شهر من نیمه شبش مرده تردد دارد}

_{همه مردم شهرم درگیر}

_{همه مردم شهرم بیکار}

_{شهر من رنگ خجالت دارد}

_{شهر من صبحدمش چهچه مرغ سحری نیست دگر}

_{نغمه مرغ سحر ناله عیاشان است}

_{شهر من جمع خطای بشریست}

_{شهر من بوی فنا سر زده از دیوارش}

_{شهر من زشت ترین شهر خداست}

_{شهر من شهر من نیست دگر شهر جفاست}

بخواه تا ببارد

taomarg — Sun, 06 Jul 2008 23:18:18 GMT

باز امشب مثل دیشب بود و چشمانم نمی خفتند و من عاجز تر از دیشب به پا بودم

که ناگه در ته ذهنم دو خط شعری تجلی کرد

در تکاپوی دو خط دیگری بودم که آن هم انقریب آمد

آه اگر باران دوباره سر زند جثه ام را زیر آن تر میکنم

روی یک بامی نشینم یحتمل شعرهای حافظ از بر میکنم

بیت بعدی را که میداند چه بود ناگهان از آسمان آمد فرود

قدرت باور ز من دوری گزید از تنم غافل شدم عقلم رمید

آسمان باریدنش آغاز کرد قطره قطره ذره ذره میچکید

برکتش بی هیچ تبعیض و ستم بر تمام شهر یکسان می رسید

اشکهای من بدو پیوند شد بغض من با ناله اش آهنگ شد

خواستن

taomarg — Sat, 28 Jun 2008 20:56:18 GMT

غبار روی آینه حاکی از آنست

که آن هنگام که کم تقلا شدی گرد رخوت و سکون

فرقی نمی شناسد از آنکه روی آینه بنشیند یا لایه ای

به خشت گلین بیافزاید و آن زمان که نخواهی بفهمی

فرقی نمیشناسی از آنکه پیری فرزانه تو را رهنما

شود یا خردی دیوانه و آن هنگام که مشتاق فهمیدن

باشی هم از سخن پیر خردمند بهره آموزی و هم

ژرف سخن خرد نابالغ شوی و از هر دو درسی فرا

گیری و فانوس راه خویش سازی.پس بیهوده پرسه

مزن که تو را هیچ هم نباشد ار نخواهی و ار خواهی

همه هیچ ازآن توست چه بخواهی و چه نخواهی

راهی جز خواستن نخواهی خواست که این خواستگاه

پروردگار توست و تو خود پروردگار خودی چه

بدانی و چه ندانی پروردگار تو خود توست که در

خشت گلین تن محفوظش کرده ای و بیخبر ازآنچه

هست به جستجوی نیستی همت گمارده ای تا بلکه

باشد اما آنجا نخواهد بود چه بخواهی و چه

نخواهی پس بدان که دو راه داری که هر دو یک

راهند اول این است که خود بشناسی و دوم

خدای خود اولی که براوردی دومی براورده است و

تو را راهی جز این یک دو راه نیست پس هرزه

مباش که رد عبور تو از سرآغاز در تاریخ

نمایانگر است تا حالا چه بدانی و چه ندانی و اگر

بدانی و چاره ای اندیشی رستی اگر بدانی و نیاندیشی

همان خرد دیوانه ای و اگر ندانی و نیاندیشی همچنان

نظاره گر مردن و زنده شدنت در تاریخ خواهی بود

چه ببینی و چه نبینی

سفری بی رجعت

taomarg — Mon, 02 Jun 2008 21:46:18 GMT

میشود آیا شبی بارانی

با صدای

چک چک اشک سما

قصد رفتن

به تجلی حقیقت برسد؟

سفری بی رجعت

سفری بی پایان

رسته از

حالت چسبندگی قوم زمین

فارغ از ترس و امید

شک ویقین

تا سر ملک برین

میشود آیا مرا نام نباشد دیگر

بری از کالبد و پیکر خویش

غافل از خرقه و دین و تشویش

شود آیا به سراپرده ی ملک ابدی گام نهاد؟

کاش میشد دست کم خوابش دید

اینک

taomarg — Fri, 28 Dec 2007 21:09:18 GMT

بنام رستاخیز لحظه

هر ثانیه عیدیست که جهان میطپد از نو

غفلت ما این است

*اکنون اینجاییم*غافلیم از حالا فارغیم از اینک

غرق فردا شده ایم

یا به دیروز که مرد مســـــــتمر مینگریم

هر لحظه یکی پله ی ایوان بلند است و ما :

رسته از الانیم

به هیاهوی رسیدن به خدا بیماریم

گنج حاضر شده است آه اینک اینجاست

گنج جو این لحظه لابه لای فرداست

یا ته کوچه دیروز:

به حبس ابدی محکوم است.

جامه دران

taomarg — Thu, 22 Nov 2007 22:25:18 GMT

تخت خواب من اگر نرم نیست و اگر گرم نیست شب در آن نام خدا جا دارد

گه به نجوای خفیف گه به فریاد بلند ذکر نامش جاریست

و من او را خواندم و همی میدانم که خبر نیست ازو

مثل شبهای دگر اثرش پیدا نیست

و من او را خواندم

گه به نجوای بلند گه به فریاد خفیف

ناگهان رعد نواخت سیل جسمم را برد طوفان بر من تاخت

جای پایش پیداست رد جایش اینجاست

و منش هیچ ندیدم هرگـــــــــــــز

و صدایش آمد

با من خرد بگفت:حالیا جامه دران باید کرد

و صدایش می گفت کیــــــــــن نوا از خود توست

بغض اشکم ترکیــــــــــــد حرفهایش می گفت ::::::::: چشم من دیده توست

حــــــــــــــــرف من با نوسان لب تو میگوید

خود شنیدم که زبانم میگفت: حالیا جامه دران باید کرد

وصل

taomarg — Sat, 13 Jan 2007 15:28:23 GMT

از اصل غافل مشو تا به وصل رسی

بر وصل خیره مشو که :

اصل از میان گریخت